Capreolus capreolus (Linneaus, 1758)
Kοινή ονομασία: ζαρκάδι
τρωτό (VU)
πηγή Εθνικό πάρκο Οροσειράς Ροδόπης
πηγές
iNaturalist
καταγραφές στο iNaturalist.
Capreolus capreolus (Linneaus, 1758)
Kοινή ονομασία: ζαρκάδι
τρωτό (VU)
πηγή Εθνικό πάρκο Οροσειράς Ροδόπης
πηγές
iNaturalist
καταγραφές στο iNaturalist.
Capra aegagrus (Erxleben, 1777)
Κοινή ονομασία: αίγαγρος, αγριοκάτσικο
κινδυνεύον (EN)
σανάδα (θηλυκό άτομο), Κρήτη, πηγή Φώτης Σαμαριτάκης iNaturalistπηγές
Δήμος Τσαντίλης, Κρήτη: Μια ήπειρος σε ένα νησί (Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης 2014)
Το κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδας (2009) σ. 359, 374.
Κέντρο Απογραφής της Πανίδας της Ελλάδας
Αλκιβιάδη Γκέσκου, Οι αίγαγροι του φαραγγιού της Σαμαριάς, δασαρχείο 2016
iNaturalist
Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Αιγαίου
Μιχάλης Προμπονάς, Τα σπάνια ζώα της Κρήτης που απειλούνται με εξαφάνιση, Εφημερίδα Ρέθεμνος 2014.
...............................................................................................................................................................
υποείδος
Capra aegagrus pictus (Erhard, 1858)
Κοινή ονομασία: αίγαγρος της Αντιμήλου, aegean wild goat
πηγή
Το κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδας 2009, σ. 374.
......................................................................................................................................................
υποείδος
Capra aegagrus dorcas (Reichenow, 1888)
Κοινή ονομασία: αίγαγρος των Γιούρων, Gioura wild goat
πηγή δασαρχείο
σχεδόν απειλούμενο (ΝΤ)
Το κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδας, σ. 358.
https://www.contentarchive.wwf.gr/images/pdfs/mammals.pdf
κινδυνεύον (EN)
πηγές
Το κόκκινο βιβλίο των απειλούμενων ζώων της Ελλάδας (2009), σ. 358.
https://animaldiversity.org/accounts/Sus_scrofa/
κρισίμως κινδυνεύον (CR)
Είναι το μεγαλύτερο φυτοφάγο της χώρας μας το χρώμα του είναι καφέ-κόκκινο το καλοκαίρι και σκούρο-καφέ το χειμώνα. Το αρσενικό έχει κέρατα που μπορούν να μεγαλώσουν μέχρι και 2,5 εκ. την ημέρα. Όταν αναπτυχθούν πλήρως πέφτουν και βγαίνουν καινούργια κάθε χρόνο. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η Άρτεμις το έθεσε υπό την προστασία της καθώς το θαύμαζε για τον ελεύθερο και ατίθασο χαρακτήρα του.
Όταν ένα ελάφι προειδοποιεί τα άλλα ότι υπάρχει κίνδυνος κάνει έτσι:
Τρώει φύλλα, βλαστούς, οφθαλμούς και καρπούς θάμνων και δέντρων. Το χειμώνα προτιμάει τα δάση με πλατύφυλλα και κωνοφόρα δέντρα, παραποτάμιες περιοχές και το καλοκαίρι μετακινείται σε περιοχές ψηλότερα, αλπικές, όπου υπάρχει περισσότερη τροφή.

To ελάφι εξαπλώνεται σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη, τη βόρεια Αφρική,
τις περισσότερες οροσειρές της κεντρικής Ασίας, τη Σιβηρία, την Άπω
Ανατολή και τη βόρεια Αμερική. Παλιότερα στη χώρα μας ήταν αρκετά
διαδεδομένο στη βόρεια και κεντρική Ελλάδα και την Εύβοια. Μέχρι το 1940
υπήρχε σε όλα τα δάση της Μακεδονίας και της Θράκης. Σιγά σιγά
εξαφανίστηκε και έχουν απομείνει 20 με 30 άτομα στα δάση της Ροδόπης
(Θράκη). Ο πληθυσμός που υπάρχει στην Πάρνηθα (Αθήνα) έχει εισαχθεί τον
προηγούμενο αιώνα από τη Δανία, Βουλγαρία και πρώην Γιουκοσλαβία. Ένας
μικρός πληθυσμός που υπάρχει στην Ήπειρο είναι προϊόν εκτροφής.
Είναι είδος πολυγαμικό και σχηματίζει αγέλες είτε τα θηλυκά όλα μαζί, με τα μωρά τους όταν έχουν, και τα αρσενικά ξεχωριστά σε άλλη αγέλη, είτε οικογένειες γονείς και παιδιά μαζί. Ζευγαρώνει από τα μέσα Σεπτεμβρίου μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου και μετά από εγκυμοσύνη 8 μηνών το θηλυκό γεννά ένα μικρό συνήθως το Μάιο. Το νεαρό ελάφι έχει άσπρες βούλες που χάνονται όταν μεγαλώσει.
βίντεο
τραγούδια
πηγές
Κέντρο Απογραφής της Πανίδας της Ελλάδας
Αύριο έχουμε τη μεγάλη χαρά και τιμή να έχουμε στην τάξη μας, μέσω Webex, τον εξαιρετικό φωτογράφο άγριας ζωής Φίλιππο Κατσιγιάννη. Ο κύριο...